Bu Kadar Şans Fazla Mı?

2019 yılında Berlin Maratonu’nu koşarken, “Bir daha asla maraton koşmam” diyordum. Fakat bitirdikten sonra 6 büyük maratonu koşmaya karar verdim. İlk işim, hemen hangi yarışların çekilişleri açık ona bakmak oldu. 2020 yılı için Chicago ve New York maratonlarının başvuruları açıktı. Hemen ikisine de başvurumu yaptım. En kötü biri çıkar diye düşünüyordum. Başvurularımı yapıp beklemeye koyuldum.

İlk dönüş Chicago Maratonu’ndan geldi ve çekilişi kazanmıştım. İnanılmaz mutlu olmuştum. Hemen Chicago planlarını yapmaya başladım; nerede ne yenir, neresi gezilir gibi. Güzel bir antrenman programı arayışına girdim. Planım, programım, her şeyim hazırdı.

1-2 ay sonra New York Maratonu sonuçları da açıklanmıştı. Çok garip bir şekilde onda da çıkmıştım. “Haydaaaa!” dedim kendi kendime. Nasıl olacak şimdi? Neyse ki erteleme imkânımız vardı. “2020’de Chicago, 2021’de New York’u koşarım” diyordum kendi kendime. Her sene bir major maratonu koşabilirsem süper olur.

Maalesef işler planlandığı gibi gitmedi. Korona belası ortaya çıktı, tüm planlar altüst oldu. Kilo aldım, performansım düştü, ABD vizesi için randevu alamadım; en erken Aralık’a veriyorlardı. İyi ki de alamamışım. Şu anki performansımla keyif verici bir koşu yaşayamazdım, hatta 42 km’yi bitiremeyebilirdim.

Neyse ki yine erteleme şansımız vardı. Chicago Maratonu’nu 2022’ye, New York Maratonu’nu ise 2023’e erteledim. 2022’ye kadar performansımı olabildiğince geliştirmeye çalışacağım. Berlin Maratonu’nu 4 saat 5 dakika gibi bir sürede bitirmiştim. 4 saatin altına inme hedefim vardı, fakat olmamıştı. Artık Chicago Maratonu’nda çok daha iyi bir süre elde etmem gerekiyor. Hazırlıklar başlasın.

Eğer Londra, Tokyo gibi maratonların çekilişlerinde de ilk başvurumda çıkarsa, artık kimse beni tutamaz. En sona Boston’ı bırakır, bu işi huzur içinde çözeriz.

Uzun süredir denemenize rağmen major maraton çekilişlerinde şansınız gülmüyorsa, gelin beraber başvuralım, sizin de şansınız artsın.